8 ربیع الثانی مصادف با ولادت یاردهمین امام شیعیان

در هشتمین روز از ماه ربیع الثانی سال 232 هu200d.ق ، کودکی از سلاله پاک پیامبر به دنیا آمد. صدای این نوزاد مبارک، شهر مدینه را مزین کرده بود. زمانی که مژده ولادت با برکت فرزندی را به امام هادی علیه السلام دادند، ایشان در گوش راست نوزاد، اذان و در گوش چپ او اقامه فرمود و این نوزاد پاک را "حسن" نامید. از آنجا که ایشان همچون پدرش امام هادی(ع)، به دستور خلفای عباسی در محله عسکر سامرا (در عراق) ساکن بود، به عسکری معروف شد. کنیه اش ابومحمد و القاب معروفش «نقی» و «زکی» است.

امروز در سالگرد ولادت امام حسن عسکری ، با گرامیداشت یاد و خاطره آن حضرت ، به شما دوستان تبریک می گوئیم و به نقل فرازهایی از زندگی ایشان، می پردازیم .

عمر با برکت امام حسن عسکری(ع) به سه دوره تقسیم می شود: دوره اول تا سیزده سالگی که در مدینه بود؛ دوره دوم تا 23 سالگی که به همراه پدرش در سامرا زندگی می کرد و سومین دوره از زندگی ایشان شش سال آخر عمرشان است که پس از شهادت پدر، در سامرا ولایت و رهبری امور شیعیان را در دست داشتند. در این شش سال سختی ها و موانع بسیاری در پیش روی آن حضرت قرار داشت. زیرا حاکمان عباسی، محدودیت ها و تنگناهای زیادی برای آن امام بزرگوار ایجاد کرده بودند. شواهد تاریخی نشان می دهد که بطور کلی اوضاع و شرایط اجتماعی و سیاسی در دهه های اول قرن دوم هجری برای اهل بیت پیامبر نامساعد بود. لذا چند تن از آن بزرگواران به اجبار فرمانروایان عباسی ، ناگزیر شدند زادگاه خود، مدینه را ترک کرده و در محلی دور از وطن اصلی، زندگی را بگذرانند. درمورد امام حسن عسکری نیز اوضاع به همین شکل بود. آن امام از دوران کودکی به همراه پدرش در منطقه ای نظامی در شهر سامرا - مرکز حکومت عباسیان - اقامت گزید و همواره تحت نظارت عوامل حکومتی قرار داشت.

در عصری که انواع بدعتها در دین راه یافته وجهل بر افکار سایه افکنده بود، امام حسن عسکری (ع) حقیقت دین را به صورت شفاف و روشن برای مردم مطرح ساخت. امام حسن عسکری مانند سایر اهل بیت پیامبر (ص) از دانشی عمیق و گسترده برخوردار بود ، بطوریکه شعاع های دانش ایشان در همه جا گسترده شد . استدلال های آن امام در مباحثات علمی، چنان نافذ و موثر بود که فیلسوف عرب ، یعقوب بن اسحاق کندی پس از مناظره با آن حضرت، حقیقت را درک کرد و کتابی را که در انتقاد از برخی دانسته های دینی نوشته بود، سوزاند.آن حضرت، تشنگان معرفت را با جرعه های گوارای حقیقت سیراب می ساخت.